نوشدارو برای صنعت دارو! | چطور می‌توان صادرات دارو را تقویت کرد؟

سابقه تأسیس داروسازی‌های مدرن در ایران به حدود ۹۰ سال پیش می‌رسد؛ اما بااین‌همه سابقه در صنعت داروسازی و باوجود دانش مدرن و سنتی موجود در کشور، ایران نتوانسته است سهم قابل‌اعتنایی از صادرات دارو به منطقه و جهان را کسب کند.

به گزارش همشهری آنلاین، ایران باوجود سابقه طولانی‌مدت صنعت داروسازی و گستره وسیع داروهای تولیدی، سهم قابل‌توجهی در بازار جهانی دارو ندارد و در مقاطعی حتی از تأمین کامل بازار داخلی نیز ناتوان می‌شود.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با بیان اینکه سیستم بیمه تکمیلی به شیوه کنونی بسیاری از افراد را به مصرف بیش‌ازاندازه دارو تشویق می‌کند، گفت: اصلاح سیستم بیمه تکمیلی و تدوین اطلس تجاری در زمینه تجارت دارویی می‌تواند به کاهش سرانه مصرف داروهای غیرضروری ازیک‌طرف و ایجاد فرصت صادراتی جدید و ارزآوری با چگالی بالا برای کشور کمک کند.

سیدطه‌حسین مدنی گفت: بیمه‌های حوزه سلامت به‌خصوص بیمه‌های تکمیلی طی سال‌های اخیر به‌خوبی توانسته‌اند ریسک‌های درمان را کاهش و دسترسی به خدمات پزشکی و دارویی را برای اقشار مختلف جامعه افزایش دهند.

مدنی افزود: اگرچه این سیستم توانسته تا حدودی سرانه بهداشتی جامعه را بهبود دهد اما بدون ایراد هم نیست. به‌عنوان نمونه سیستم بیمه تکمیلی در ایران فاقد یک سازوکار تشویقی و تخفیفی است و همین مسئله ممکن است کارکرد این کسب‌وکارها را طی سال‌های آتی با مشکلات مالی مواجه کند.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند گفت: نبود این سازوکار تخفیفی، باعث شده افراد چون هر ماه مبلغی را به شرکت بیمه پرداخت می‌کنند؛ انگیزه زیادی برای استفاده از خدمات پزشکی و مصرف دارو حتی در شرایط غیرضروری داشته باشند. همین موضوع را می‌توان یکی از دلایل بالا بودن سرانه مصرف دارو در ایران دانست.

اصلاح سیستم بیمه تکمیلی
وی تصریح کرد: سیستم بیمه تکمیلی را می‌توان مطابق آنچه در بیمه وسایل نقلیه اعمال شده است اصلاح کرد. یعنی یک سازوکار تخفیفی عدم استفاده غیرضروری برای آن در نظر گرفت تا انگیزه مضاعف افراد برای مصرف داروهای غیرضروری رفع و به‌جای آن به استفاده از خدمات پزشکی ضروری و پایش‌های دوره‌ای تشویق شوند.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند در ادامه گفت: با اعمال این سیستم تخفیفی حداقل از دو سو می‌توان به کاهش مثبت سرانه مصرف دارو و حتی خدمات در کشور امیدوار بود. از یک‌سو با تشویق مصرف‌کننده برای کاهش مصرف داروهای غیرضروری و درنهایت آزادسازی ظرفیت تولید داخلی برای صادرات و از سوی دیگر با اقدامات پایشی و نتیجتاً تشخیص به‌موقع و پیشگیرانه بیماری‌ها و تخصیص میزان داروهای کمتر و مؤثرتر بازهم می‌توان از مصرف بیش‌ازحد برخی داروها در آینده و هزینه‌های درمانی سنگین جلوگیری کرد. این سبک‌رفتاری نیز مجدداً باعث آزاد شدن ظرفیت دارو و خدمات پزشکی خواهد شد و می‌تواند به مسئله صادرات آن کمک شایانی نماید. حال باید پرسید به فرض آزاد شدن ظرفیت دارو و خدمات پزشکی چگونه می‌توان به صادرات آن امیدوار بود؟ اینجاست که ضرورت تدوین «اطلس تجاری» در حوزه دارویی ….