تجاوز اخیر رژیم صهیونیستی به کشور، اگر چه یک بحران اجتماعی، امنیتی و اقتصادی را به وجود آورد، اما در دل خود درسهای آموزندهای را برای بخشهای مختلف حاکمیت به همراه داشته است. هر کدام از این بخشها، با توجه به نقش و مسئولیتهای خود، میتوانند از این تجربه به عنوان یک فرصت و باز طراحی برنامهها و سیاستگذاریها در بخشهای مختلف استفاده کنند، این بحران در صورتی که بتوانیم از درسهای آن بیاموزیم مثل مسیری میان بر برای عبور از بحرانهای آینده خواهد بود.
بخش اقتصاد، به عنوان یکی از ارکان حیاتی کشور، نیازمند مدیریتی است که با نگاهی جنگی و هوشمندانه پیش برود. در این شرایط، وزیر اقتصاد به عنوان فرمانده اقتصادی کشور، میتواند با اتخاذ تصمیمات مؤثر و راهبردی، تأثیر عمیقی بر اقتصاد و سایر حوزهها بگذارد. این ضرورت ایجاب میکند که تمام تلاشها در راستای انسجام و همافزایی پس از جنگ، به سمت توسعه ابزارهای تأمین مالی جمعی متمرکز شود. تکمیل بندر استراتژیک چابهار، با الگوگیری از تجربه کانال سوئز، میتواند به تجمیع سرمایههای متوسط و تشکیل تعاونیهای بزرگ و قوی منجر شود؛ هدفی که نه تنها به تقویت اقتصاد کشور کمک میکند بلکه میتواند وضعیت اشتغال را نیز بهبود بخشد. علاوه بر این، برای ارتقای جایگاه ایران در زنجیره تأمین جهانی و افزایش بازدارندگی، وزارت اقتصاد باید با جدیت به تهیه اطلس صادراتی بپردازد. این وزارتخانه میتواند با همکاری وزارت امور خارجه، فرصتهای صادراتی کشورهای هدف را شناسایی کرده و در قالب اطلس صادراتی در اختیار فعالان اقتصادی قرار دهد. این اقدام نه تنها به تقویت روابط اقتصادی بینالمللی کمک میکند بلکه زمینهساز رشد و توسعه پایدار در اقتصاد کشور خواهد بود.
انسجام بعد از جنگ در خدمت توسعه ابزارهای تأمین مالی جمعی وزارت اقتصاد در این شرایط باید در موضوع مهم تأمین مالی با یک تغییر رویکرد عمیق به سمت مشارکت دادن بیشتر مردم گردش کرده و از انسجام و همبستگی که در میانه این درگیری میان آحاد ملت شکل گرفت؛ به بهترین شکل استفاده کند و سرعت پیشرفت پروژههای مختلف کشور را با تکیه بر منابع عمومی افزایش دهد. فرمانده اقتصادی کشور در این رویکرد باید تمرکز بیشتری بر تأمین مالی جمعی داشته باشد. دولتها از این روش برای تجمیع سرمایههای خرد مردمی و تکمیل پروژههای بزرگ استفاده میکنند تا هم سرمایهگذاران از آن منتفع شوند و هم دغدغه تأمین منابع مالی این پروژهها رفع شود. تکمیل کانال سوئز با استفاده از منابع مردمی یکی از نمونههای معروف و موفق تأمین مالی جمعی است که دولت مصر به وسیله آن توانست پس از سالها معطلی، این پروژه را تکمیل و یک منبع درآمدی ثابت برای بخشی از مردم ….
