چرا ساختمان‌ها در ایران گارانتی ندارند؟

امروزه گارانتی به یکی از اولویت‌های اصلی مردم برای خرید هر کالایی تبدیل شده است؛ اما کالای گرانبهایی همچون مسکن فاقد هر نوع گارانتی است که این امر جای تعجب دارد.

به گزارش خبرنگار مهر امروزه گارانتی به یکی از اولویت‌های اصلی مردم برای خرید هر کالایی تبدیل شده است. مشتری برای خرید یک وسیله ساده مثل لامپ کم مصرف تا خرید کالاهای پیچیده و گران‌تر مانند خودرو، به گارانتی اهمیت بسیار زیادی می‌دهد و در صورت نبود گارانتی مطمئن، به احتمال بسیار زیاد از خرید آن کالا صرف نظر خواهد کرد تا جایی که کالای بدون گارانتی تقریباً از بازار حذف خواهد شد.

با وجود جایگاه بسیار مهم گارانتی برای عرضه کالاهای ساده و ارزان تا پیچیده و گران، اما در کشور ما برای ساختمان به عنوان گران‌ترین و مهمترین کالا مصرفی مردم خبری از گارانتی نیست. این در حالی است که طبق قوانین مصوب کشور، ساختمان قبل از فروش باید گارانتی شود.

سازنده‌ها از گارانتی سازه خود شانه خالی می‌کنند!

قانون گارانتی ساختمان در ایران یک بار در اواخر دهه ۸۰ و یک بار در اوایل دهه ۹۰ تصویب و ابلاغ شده است اما طی این سال‌ها، در کشور خبری از اجرای این قوانین نبوده و سازنده‌ها از آن طفره رفته‌اند و هیچ ناظری هم پیگیر شانه خالی کردن آنها از گارانتی نبوده است.

طبق مبحث ۲۲ مقررات ملی ساختمان، هر ساختمان باید مسئول نگهداری و بازرس دارای پروانه صلاحیت حرفه‌ای از وزارت راه‌وشهرسازی داشته باشد. این قانون تأکید کرده که در ساختمان‌های بیش از چهار

طبقه این بازرس باید شخص حقوقی بوده و براساس دوره‌های زمانی تعیین شده در مبحث ۲۲ مقررات ملی ساختمان، بازدیدهای دوره‌ای از بخش‌های مختلف ساختمان داشته باشد و اگر طی این بازرسی‌ها مشخص شود در روند ساخت تخلفی صورت گرفته و یا ایمنی و پایداری در بخشی از ساختمان تهدید شده است؛ حکم تخلف صادر و ضمن اخطار به مالک یا مالکان و بهره‌برداران، نسبت به صدور حکم توقف سکونت به صورت موقت (تا زمان برطرف شدن نواقص) یا دائم، اقدام شود.