وزارت حمل‌ونقل

طی سال‌های اخیر که موضوع کوچک‌سازی دولت برای چابک‌سازی امور مطرح و اجرا شده است، برخی نهادها با هم ادغام شده و در قالب یک ساختار به اداره امور مورد نظر خود پرداخته‌اند. یکی از این موارد، ادغام دو حوزه مهم حمل‌ونقل و مسکن در وزارت راه و شهرسازی بود. این اقدام نه‌تنها به بهبود اداره امور این دو بخش کمکی نکرد بلکه باعث پیش نرفتن امور در هر دو حوزه شد.

سیدطه‌ حسین مدنی، رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند‌: تأسیس وزارت راه و شهرسازی و سپردن مسکن و حمل‌ونقل به یک ساختار، اقدامی کاملاً ناکارآمد بوده است. مسکن یک موضوع فراگیر است و هیچ فردی در کشور نیست که به نوعی با آن درگیر نباشد. حمل‌ونقل هم شرط اساسی تداوم حیات اقتصادی کشور است. این دو حوزه در مجموع حدود 80 درصد گردش مالی را به طور مستقیم و غیرمستقیم تحت‌تأثیر قرار می‌دهند.

این وزارتخانه از 6 شرکت و سازمان در بخش مسکن و 9 شرکت در بخش حمل‌ونقل تشکیل شده است. این سازوکارها از هواشناسی، ریل، فرودگاه، جاده و بندر گرفته تا زمین، مسکن، خاک و نوسازی و بهسازی بافت‌های فرسوده را در حیطه کاری خود دارند و همه آنها باید توسط یک وزیر مدیریت شوند. بنابراین با توجه به جایگاه اقتصادی و اجتماعی و تنوع عملکردی این وزارتخانه، تجمیع آن در یک وزارتخانه چندان منطقی به نظر نمی‌رسید. ادغامی غیرمنطقی که امروز آثار آن را می‌توان در کسری شدید مسکن و شرایط غم‌انگیز مستأجران و وضعیت اسفناک صنعت هوایی، حمل‌ونقل ریلی و شرایط جاده‌های کشور دید.